Προς όλο τον φιλόχριστο λαό του Θεού, στις ενορίες, στα παρεκκλήσια και στις Ιερές Μονές της Ιεράς Μητροπόλεως απευθύνθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου κ. Αθηναγόρας με την Πασχάλια Ποιμαντορική Εγκύκλιο που ακολουθεί.
Ἅγιον Πάσχα 2026
ΠΑΣΧΑΛΙΟΣ ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ
ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ
ΙΛΙΟΥ, ΑΧΑΡΝΩΝ ΚΑΙ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΕΩΣ
κ. ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ
Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί,
Βαδίζοντας γεμᾶτοι περισυλλογή στὶς κατανυκτικὲς ἡμέρες τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἑβδομάδος βιώσαμε ἔντονα τὸ μυστήριο τοῦ Θείου Πάθους καὶ σταθήκαμε νοερὰ μπροστά στὸν τόπο τοῦ κρανίου – τὸ Γολγοθᾶ -, λίγο πρὶν τὴν ἀποψινὴ νύκτα τῆς Ἀναστάσεως. Τὴν ὥρα ποὺ ἡ ἀνθρώπινη τραγωδία συναντᾶ τὴν Θεία Ἀγάπη, ἡ Ἐκκλησία ψάλλει: «Ἥπλωσας τὰς παλάμας καὶ ἥνωσας τὰ τὸ πρὶν διεστῶτα, καταστολῇ δὲ Σῶτερ, τῇ ἐν σινδόνῃ καὶ μνήματι, πεπεδημένους ἔλυσας…».
Ὁ Μεσσίας ἅπλωσε τὶς παλάμες Του ἐπάνω στὸ ξύλο τοῦ Σταυροῦ καὶ ἕνωσε ὅλα ἐκεῖνα ποὺ προηγουμένως εἶχαν διαιρεθεῖ καὶ διασπασθεῖ ἐξαιτίας τῆς πτώσεως τοῦ ἀνθρώπου στὴν ἁμαρτία. Τὸ χάσμα ποὺ δημιουργήθηκε ἀνάμεσα στὸ Θεό καὶ τὸν ἄνθρωπο, μεταξύ ἀνθρώπου καὶ ἀνθρώπου, καὶ μέσα στὴν ἴδια τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη, θεραπεύονται ἐπάνω στὸ Σταυρό. Τὸ Θεανθρώπινο Σῶμα τοῦ Κυρίου γίνεται τὸ ὑπέρλογο γεφύρι ἐπανένωσης, λύτρωσης, σωτηρίας καὶ εἰρήνης.
Ὁ Σταυρός δὲν ἀπετέλεσε, οὐδέποτε ἕνα ἁπλό καὶ μεμονωμένο ἱστορικό γεγονός τοῦ παρελθόντος, ἀλλά τὴν αἰωνίως παροῦσα, παγκόσμια, οἰκουμενικὴ καὶ ὀντολογικὴ πραγματικότητα: «ὁ Σταυρός εἶναι τὸ κέντρο τῆς ἱστορίας καὶ τὸ νόημα τῆς ἀνθρωπίνης ὑπάρξεως», τονίζει ὁ ἅγιος Ἰουστῖνος Πόποβιτς. Ἐκεῖ συντελεῖται ἡ ἀνακαίνιση τῆς ἀνθρώπινης φύσης καὶ ἐγκαινιάζεται ἡ δυνατότητά μας γιὰ τὴ θέωση.
Ἡ καταστολή τοῦ Θεανδρικοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, τὸ ὁποῖο πρὶν τρεῖς ἡμέρες, τυλίχθηκε μὲ τὴν σινδόνη καὶ σφραγίσθηκε στὸ μνῆμα - σημεῖα ἐγκλωβισμοῦ γιὰ τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη καὶ ἄκρας ταπεινώσεως - γίνεται ὁ μονόδρομος γιὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἁμαρτωλοῦ. Ὁ Χριστός κατέρχεται στὸν Ἅδη ὄχι ὡς ἡττημένος, ἀλλά ὡς ἔνδοξος νικητής, καὶ λύει τὰ δεσμά τῶν «πεπεδημένων» - αἰχμαλώτων τοῦ θανάτου. Ἡ ταπείνωση γίνεται δύναμη, ὁ θάνατος πέρασμα, καὶ τὸ σκοτάδι προοίμιο γιὰ τὸ πολυπόθητο Φῶς τῆς Ἀναστάσεως.
Ἡ λαμπροφόρος Ἔγερση τοῦ Χριστοῦ, τὴν ὁποία λαμπαδηφοροῦντες πανηγυρίζουμε σήμερα, προϋποθέτει τήν ὁλοκληρωτική μας διάβαση ἀπό τὴ Σταυρική θυσία. Χωρίς Σταυρό δὲν ὑπάρχει Ἀνάσταση. Χωρίς σταυρική ἀγάπη δὲν ὑπάρχει ἀναστάσιμη χαρά: «ἡ Ἀνάσταση δὲν εἶναι ἀπλῶς ἕνα γεγονός, ἀλλὰ ἡ ἀποκάλυψη τοῦ πραγματικοῦ νοήματος τῆς ζωῆς», θὰ ὑπογραμμίσει ο μακαριστός πατήρ Ἀλέξανδρος Σμέμαν.
Ὁ Κύριος ὀδυνόμενος ἄνοιξε διάπλατα τὴν ἀγκαλιά Του ἐπάνω στὸ ξύλο τοῦ Σταυροῦ καὶ ἔνωσε αὐτά, ποὺ εἶχαν διασταθεῖ κι ἀπομακρυνθεῖ. Τὸ μήνυμα αὐτό παραμένει διαχρονικό γιὰ τὴν ἐποχή μας.
Σὲ ἕναν κόσμο διαιρεμένο, τραυματισμένο ἀπό τὶς συγκρούσεις, τίς γενοκτονίες, τίς ἐθνοκαθάρσεις, τοὺς πολέμους μέ τήν ἀλόγιστη καί παράλογη χρήση ὅπλων μαζικῆς καταστροφῆς καὶ τὶς ἰμπεριαλιστικὲς καὶ ἰδιοτελεῖς ἀντιπαραθέσεις τῶν ἐπιδόξων «σωτήρων» τῆς οἰκουμένης, «τῶν δοκούντων ἄρχειν τῶν ἐθνῶν» - ἐκεῖ ποὺ ὁ ἑκάστοτε Κεμάλ τοῦ Γκάτσου, θὰ ἀναφωνήσει μελαγχολικὰ: «Καληνύχτα Κεμάλ. Αὐτός ὁ κόσμος δὲν θὰ ἀλλάξει ποτέ» - ἔρχονται στὸ προσκήνιο ὁ Σταυρός καὶ ἡ ἐμπειρία τοῦ «Χριστὸς Ἀνέστη!» γιὰ νὰ ἀποκαλυφθεῖ ἡ μόνη ἀληθινή ὁδός τῆς ἀλλαγῆς, τῆς ἀνακαίνισης, τῆς παγκοσμίου εἰρήνης.
Ἡ εἰρήνη δὲν ἐπιτυγχάνεται μὲ ὅπλα, οὔτε μὲ συρράξεις καὶ μέτωπα, οὔτε μέ συμφωνίες ἐπίπλαστης εἰρήνης, πού ἐπιβάλλει ἡ δύναμη τοῦ ἰσχυροτέρου, ἀλλά γεννᾶται κι ἀνδρώνεται στὸ ὀχυρό τῆς ταπεινοφροσύνης, τοῦ Σταυροῦ καὶ τῆς Ἀνάστασης. Ἡ Ἀναστάσιμη ζωή τίκτεται ὅπου ὑπάρχει συγχώρηση, θυσία, αὐτοπροσφορά. Ἡ σταυρική ἐμπειρία προηγεῖται τῆς ἀναστάσιμης χαρᾶς, ὄχι ὡς τιμωρία, ἀλλά ὡς πορεία μεταμορφώσεως. Ἡ Ἀνάσταση, λοιπόν, σὲ κάθε ἐπίπεδο —προσωπικό, κοινωνικό, ἐκκλησιαστικό— προϋποθέτει τὴν ἀποδοχή τῆς ἑνωτικῆς δύναμης τοῦ Σταυροῦ ἀπό ὅλους: ἡγέτες καὶ ἁπλό λαό. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος ἀποδέχεται τὸ σταυρό τῆς ταπεινώσεως, τῆς συγχωρήσεως καὶ τῆς ἀγάπης, τότε ἀνοίγεται μπροστά του τὸ Ἀναστάσιμο βίωμα.
Ἀδελφοί μου, ἀγαπητοί,
Ἄς ἐπιτρέψουμε, λοιπόν, στὸ ἀνέσπερο φῶς τῆς Ἀναστάσεως νὰ φωτίσει τὶς καρδιές μας.
Ἄς ἀφήσουμε τὸν Ἀναστάντα Χριστό νὰ ἑνώσει ὅσα ἔχουν διασπασθεῖ μέσα μας καὶ γύρω μας.
Ἄς γίνουμε φορεῖς τῆς ἀναστάσιμης εἰρήνης καὶ τῆς ἐλπίδας σὲ ἕναν κόσμο ποὺ διψᾶ γιὰ νόημα καὶ φῶς.
Μὲ αὐτές τὶς σκέψεις καὶ μὲ τὴν βεβαιότητα, ὅτι ὁ Ἀναστημένος Χριστός εἶναι ἡ νίκη τῆς ζωῆς ἐπί τοῦ θανάτου, τῆς ἀγάπης ἐπί τοῦ μίσους καὶ τῆς ἑνότητας ἐπί τῆς διασπάσεως, εὔχομαι σὲ ὅλους κάθε εὐλογία καὶ Χάρη καὶ σᾶς ἀπευθύνω τὸν ἐλπιδοφόρο ἀναστάσιμο χαιρετισμό:
«Χριστός Ἀνέστη!»
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ὁ Ἰλίου, Ἀχαρνῶν καὶ Πετρουπόλεως
ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ